menu

Eindredactie

Gewoon, een foutloze tekst. Hoe vaak kom je er een tegen? Geef mij een tekst en ik haal er een fout uit. U trouwens ook. Eindredactie is volgens mij ten eerste een extra paar ogen. Het ene paar ziet meer dan het andere paar, dat is zeker zo. Eindredactie is daarom ook kennis en ervaring. En eindredactie is niet te beroerd zijn iets op te zoeken.

Maar haal je er alles uit? Ik durf dat niet te zeggen en ik wantrouw elke schrijver die het wel zegt. Want schakel een volgend paar extra ogen en dat haalt er – afhankelijk van kennis, ervaring en niet te beroerd zijn – weer een fout uit. Of meer dan één. Daarom is het beste eindredactieadvies: hoe meer hoe beter.

In een lichtbruin verleden was ik twee jaar lang (week op, week af) verantwoordelijk voor de eindredactie van de economiepagina’s van de Volkskrant. Mijn zwakste punt: het bellen van de collega’s om hen op de hoogte te stellen van mijn ingrepen. De volgende dag ving ik dan wat vuile blikken op en schoot het mij te binnen: o ja, ik had even moeten bellen.

Mijn sterkste punt: orde in elke tekst. Het belangrijkste bovenaan zetten, meteen gevolgd door de uitleg waarom dat belangrijk is. Belangrijkste argument eerst, daarna… afijn, u vat ‘m: orde. Vervolgens de moralistische uitsmijter aan het eind schrappen en er een pakkende en inhoudelijk tóch kloppende kop boven zetten. Afsluitend in het correctiestandje: spaties, komma’s, nog een enkele dt-fout, tikfouten. Corrigeren doe ik van onderaf, probeer het ook eens. Dan ben je niet meer afgeleid door de inhoud. Gevolg: een foutloze tekst. Nou ja, vaak dan.